Dostlar Bizi Hatırlasın

ANAMA

Dokuz ay koynunda gezdirdi beni
Ne cefalar cekti ne etti Anam
Aci tatli zahmetime katlandi
Ucurdu yuvadan yuruttu Anam

Analarin hakki kolay odenmez
Analara ne yakismaz ne denmez
Kan uykudan gece kalkar gucenmez
Emzirdi salladi uyuttu Anam

Dogurdu beni Sivas ilinde
Sivralan Koyunde tarla yolunda
Azigi sirtinda orak elinde
Tasli tarlalarda avuttu Anam

Ben yururdum Anam bakar gulerdi
Huysuzluk edersem kalkar doverdi
Hemen kucaklayip oksar severdi
Cirkin huylarimi soyuttu Anam

Cocugudum Anam bana ders verdi
Okumami calismami on gordu
Milletine bagli ol da dur derdi
Vatan sevgisini giyitti Anam

Tukenmez borcum var Anama benim
Onun varligindan oldu bedenim
Kimi koylu kizi kimisi hanim
Ta ezel tarihte kayitli Anam

Veysel der kopar mi Analar bagi
Analar dogurmus agayi beyi
Iste budur sozlerimin gercegi
Okuttu ogretti buyuttu Anam

		Asik Veysel

25 Ekim 1894’te Sivas’ın Şarkışla ilçesi Sivrialan köyünde dünyaya geldi. 21 Mart 1973’te yine Sivrialan’da yaşamını yitirdi. Çocukken çiçek hastalığı yüzünden bir gözünü, daha sonra bir kaza sonucu diğer gözünü kaybetti. Saz çalmayı öğrendi. Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Emrah, Dadaloğlu gibi halk ozanlarından etkilenerek türkü yorumu ve sazda ustalaştı. İki kez evlendi. 7 çocuğu oldu. Anadolu’yu kent kent dolaşıp şiirlerini sazıyla seslendirdi. Köy Enstitüleri’nde saz ve halk türküleri dersleri verdi. Ölüm nedeni akciğer kanseri. En güzel şiirlerinden bazılarını ölümünden hemen önce yazdı. Şimdi Şarkışla’da her yıl adına bir şenlik yapılır. Türkçesi yalındır. Dili ustalıkla kullanır. Tekniği gösterişsiz ve nerdeyse kusursuzdur. Yaşama sevinciyle hüzün, iyimserlikle umutsuzluk şiirlerinde iç içedir. Doğa, toplumsal olaylar, din ve siyasete ince eleştiriler yönelttiği şiirleri de var. Şiirleri, Deyişler (1944), Sazımdan Sesler (1950), Dostlar Beni Hatırlasın (1970) isimi kitaplarında toplandı. Ölümünden sonra Bütün Şiirleri (1984) adıyla eserleri tekrar yayınlandı.